Profil de PinGPinG(¯`PiNg¸.•*´♥`*•.¸p1n&´¯...PhotosBlog Outils Aide

PinGPinG

Occupation
"A[s]"  
Photo 1 sur 10

(¯`PiNg¸.•*´♥`*•.¸p1n&´¯)

彬彬<<< _-*PiNg _ p1n&*-_ >>>彬彬
20/04/2007

Al[o]N*E

 

เหตุเกิดจากความเหงา

ศิลปิน : อีโมชั่น ทาวน์
                                                    
                                                                                      
                                                       		 Intro: C/Cmaij7/F/G


            C         Cmaij7     F                      G               C        Cmaij7           F                            G 
    ขอบคุณระยะทาง        ที่ทำให้เราต้องห่างไกล       ขอบใจเธอเหมือนกัน  ที่เธอเลือกจากฉันไปแสนไกล
           F                            G               Em                               Am         G
*  ขอบคุณเวลาที่ฉันนั้นไม่มีใคร       ขอบคุณอารมณ์อ่อนไหว  ที่มาทักทายใจ

           Dm7                    F                      G
    ทำให้ฉันได้รู้  หากขาดเธอไป   คงอยู่ไม่ไหว

                               C               Em         Am        G                 C                Em         Am / G
**  เหตุเกิดจากความเหงา ที่ทำให้รู้ว่า  รักเธอ    เท่าไร     ความห่างไกลมันทำให้ฉัน คิดถึงเธอ  

                       F                       Fm               G
      ความอ้างว้างเดียวดายคอยตอกย้ำ.....อยู่เสมอ

                              C               Em           Am /G                C                Em         Am / G
  เหตุเกิดจากความเหงา ที่ทำให้รู้เธอสำคัญเพียงใด     ความห่างไกลมันทำให้ฉัน คิดถึงเธอ  

             F              Fm                G                             C/G     
 ยิ่งห่างเหินเท่าไรก็ยิ่งรู้    ว่าเป็นเธอ      ที่ฉันรักหมดหัวใจ

    C     Cmaij7       F                      G              C        Cmaij7         F                        G 
วันนี้มาพบเธอ     ด้วยใจที่เดินอย่างอ่อนล้า      ต้องการมาพบหน้า    ต้องการจะบอกว่าพึ่งเข้าใจ  

ซ้ำ *,**
Am                           Em7                    Dm7       G         C
      มีคนเคยบอก   ถ้าไม่สูญเสียบางอย่าง          ก็ยังไม่รู้คุณค่าสิ่งนั้น    
Am                                     Em7       Dm7       F                G      
      เหมือนยังตัวฉัน    ที่พึ่งรู้ว่าคืนวัน   ที่ผ่านมาว่าใครคือคนสำคัญ

ซ้ำ**
 
 
 
09/03/2007

... Mat ... Ta ... Yat ... Trip ...

 
Mat ... Ta ... Yat ... Trip   ชื่อนี้มาจากไหนเล่า !!!!   >>>>>> ที่ที่จาไปคือ   ดรีมเวอร์  ครับผม
ก้อมาจากอ้ายต้น(วิ)พี่ตาล   สาเหตุคือว่ามันต้องการไปทิปนี้ แบบไม่รุ้ที่หมายปลายทางกันเลย
แล้วก้อ ต้องการเซปเงินในกระเป๋าของเราทั้ง2คนด้วย   ซึ่งเหลือกานอยู่น้อยนิด (นี้แหละ มัธยัดทิป)
ก่อนไปนึงวัน ก้อเตรียมตัวกันไปกะไปซะ 6 คน  จนได้สมาชิกรวมเป็นทั้งหมด (ขอนับนิ้วก่อนนะ)
1..........2..........3  อ้าว 3ไม่มีดิก่า  ชิหายแระๆ  เอาวะ........  ไป2คน  ก้อฮาได้วุ้ย  ก้อมี   "เรากะ ต้นพี่ตาล (วิ)"
แล้วก้อมีการพูดกานก่อนว่า   " ดรีมเวอรอบ2ไม่มีสำหรับกรุ "   งอลวุ้ย!!!
แม่งไม่มีคนไปด้วยเลย  ไปกาน 2 คน      ชิหายเลย - -*
นัดเจอกานที่หน้าวัดราชตอน7โมง  ต้นพี่ตาลมาสาย15นาที   แวะเซเวนก่อนไป  เอาเสบียงไปวุ้ย.....
ไปนั่งรถเบอร์504     "รังสิตพี่"     19 บาทครับ
ระหว่างทางเป็นอาไรที่งงมากๆ ไม่รู้ห่าไรเลย      ที่ไหนว้า - -*
แต่พอไปถึงเซนทรัส เวอร์ ......... - -*  สิ่งที่พวกคุนๆท่านๆไม่อยากจาเจอกะมานก้อ  คือ ........
" อุจจาระแดก "  ครับเพ่น้อง  ^^*    ........     ก้อบอกกะอ้ายต้นพี่ตาล   " เห้ยปวดยี้วะ ทำไงดีวะ "
มานบอก เมิงดุข้างทาง  มันเป็นป่าชัดๆ แล้วเมิงจายี้ อย่างไรเล่า - -*  (เซงสุดตรีน)
ในใจแม่งก้อ  พระเจ้า!!!!
เห้ย วิ   "สถานนีรถไฟ"   ลงวุ้ยๆๆๆๆๆ
สบายใจแสรส    อ้าว!!!!!  วิอยุ่ไหนว้า
มานไปยี้แน่เลย  .....  เป็นอารายที่ลงตัวมาก       
แล้วพวกเราจาไปกานไงต่อว่ะ
เห้ย!!!!  มันมีเขียนดรีมเวอร์   538   ไปกานเลยๆ
อ้าวเวง  แม่งไม่จอด  ........  กรุจาจำหน้าคนขับไว้  555 (ตาย)
มาแระวุ้ย538    รอนานแสรส       ก้อขึ้นไป 15 บาทเองนะ
9.30 น (ก่าๆ) ถึงที่ดรีมเวอร์คับ
ไปถึงต้องเดินอีกปามาน2โลได้ จากป้ายรถเมย์  ทั้งๆที่มานมีรถของดรีมเวอร์รอรับ (เค้าเรียกว่าไรดีว่ะ? >>> ควา...)
ระหว่างเดิน    คนก้อถาม   " ไอ้หนู !!!!  ไมถึงไม่นั่งรถเข้ามาหละ ( ป้าครับ  จาให้ผมอายมากก่านี้มั้ยครับ - -*) "
ไปซื้อบัตรแบบ 360 บาท ไปถึงไปเล่นไอ้ไวกิ่ง 
นั่งแถวรองสุดง่ะ  " แม่งชิวๆวะวิ "
พอเล่นๆไป  " อ้ายเชี่ยวิ  กรุสุงง่า   มันจาพากรุตกโว้ย  ว้ากกกกกก   ที่กั้นแม่งอยู่โคดต่ำเลย  อ้ายยยยยยยยยวิ (หน้าซีดแล้วท่าน) "
* ไม่เหมาะกะคนสูงครับ!!!!!!!
ไปต่อด้วย"รถไฟเหินเวหา"  หน้าเล่นวุ้ยๆ
ต่อคิวครับ  เล่นเส้จ  " ไมมานไม่คุ้มกะที่ต้องรอคิวเลยว้า  เร็วโคตร " เซงนิสนึง
ต่อด้วยพรมวิเศษ  วิ๋วๆๆๆๆๆๆ  มานเปงอาไรที่ ลงตัวมาก  วิวดีจิงๆ   ญ ตรึม 555
" มาแล้วต้องเปียกเว้ย "    ไปกานเลยครับ   "แกรนแคนยอน"
ว้าวๆๆๆๆ  เปียกกานไป   ตูดกรุๆๆๆ ดำเหี้... ไรว้า
ช่างแม่ง คิดมากไป  ไม่หนุก
เห้ย ซุปเปอร์สแปลช              ตุ้ม!!!!!!    เปียกคราบ เล่นไป3รอบ แหะๆๆ
ไปหาไรเล่นให้มานแห้งวุ้ย   มานนั่งไอ้ยานเด็กเล่นขึ้นๆลงๆ  ขำๆดีเว้ย 2รอบ
แล้วก้อ หนูลมกลด มานก้อยังไม่แห้ง 
ไปกินขนมปัง ดีก่า นั่งเดียวมานก้อแห้งเอง
นั่งกินลม ชมนก ชมปลากันไป    กินไปพักไป ปามาน2.00 น. แหละ  ( ช่วงเน้ เปงช่วงที่สบายใจที่สุสสสสส ( ^๐^ )
ก้อไปเล่น " รถไฟตะลุยจักรวาล "  มานจาเป็นรถวิ่งในความมืดเว้ย  มันโคด   เล่นไป3รอบ
ต่อ รถบั้มๆ  เล่นกะคนจีน (มั้ง)  บ่าย3แว้วๆๆ
ไปเมืองหิมะ กาน
วิ      " กรุจาอยู่นานให้มานถึง4โมงเลย" พอเข้าไป - -*  คงไม่เกิน30นาที วะ
ไม่งั้น กรุได้เป็นไอติมให้เมิงแหกแน่เลย
พูดเป็นไอ (Love U)     .......ส่วน  มือ กะ ติง    ชา (เขียว)ไปเรียบร้อยครับเพ่น้อง
หิมะ แม่งกัดติงกรุ     ใส่ขาสั้นอีกกรุ    หนาววุ้ยๆๆๆ
เล่นๆ ไอ้ที่สไล ลงมา ไป 5-6รอบ   " เห้ย   สุดท้ายจิงๆแหละ     ไม่งั้น กรุคง  (ตาย)"
ก้อไปเล่นไอ้  แร็พเตอร์  ( มันจะหมุนๆ แบบลูกข่างยักง่ะ เราต้องนั่งล้อมๆ  หันหน้าชนกัน ) 
กริ๊ดๆๆๆๆๆๆ  ได้อารมมั้กๆ  เล่นไป2รอบ  ต่อด้วย  รถไฟที่เดิม  ที่มัน มืดๆ  อีก2 รอบ
กริ้กๆๆๆๆๆๆ  ว้ากๆๆๆๆๆๆๆๆ
รอบนี้ กริ้กจนเจ็บคอ (ทำไปได้ มีผุ้ชายเล่น2  มันก้อต้องเข้ากะ บันยากาศของ ญ หน่อย   กริ้กๆๆๆๆ  - -* )
จบที่  ไวกิ้ง  เพราะเครื่องเล่นนี้เสียวสุด  (เฉพาะผมครับ เสียวเพราะ  กลัวตายโว้ย - - )
แต่เจือกอยากเล่นอีกนะเมิง  เล่นไป2รอบ รอบสุดท้าย เค้าแถมให้เยอะเลย จน5โมง  >>> ปิดดรีมเวอร์
ว้ากๆๆๆๆๆ  ระหว่างที่อยู่สุดสูงสุดมันต้องมีการยกแขนกานมั้ง  เล่นๆท่ากัน
ก้อ ทำท่า I NeeD  กานเลย  ขำวุ้ยๆๆ  ว้ากกกกก  ฟิวชานนนนน ( รวมร่าง !!!!!  ดากอนบอล )
ฮาวุ้ยๆๆ  คนตรงข้ามแม่งก้อเล่นตาม ไอ้ I NeeD ของพวกตรุเนี้ย   ปรื้มๆๆ  555 (ทำไปได้ - -*)
กลับครับ  5โมง  แต่ขอถ่ายูปก่อง   ถ่ายไปทั่ว เพราะ ตอนแรกไม่ได้มาเดินดูกันเลย  จะเล่นอย่างเดียวครับ 555
" เห้ยๆๆๆ  ญี่ปุ่นเว้ย ( ญ ครับๆ ) "  ต้นพี่ตาลก้อจาถ่ายรุปกะเค้าให้เราเลยน้า      อ้ายต้นพี่ตาล  มานเพ้อกานไปเลยทีเดียว - -*
ขาออก ได้นั่งรถดรีมเวอร์ที่เค้าจัดให้แล้ววุ้ย (เพิ่งจาฉลาด)
มาแระ 538 ขึ้นกานเว้ย 
-- สลบ    
ตื่น ณ  ดอนเมือง  ( ดีนะเนี่ย เค้าไม่เอาไปขาย  มีใครเอาเป่าว้า 555)
ถึงอนุสาวนีชัย   ทุ่มก่าๆ ไปกินฮอทดอก แล้วไปยืนกินกานที่ทางเดินใต้ราง BTS (สะพานลอยรอบๆง่า)
วิวดีจิงๆ  อายเค้าหรอ!!!!   ไม่มีสำหรับวันนี้
ก้อถ่ายรูปกานวุ้ย    ( ก้อพวกกรุบ้านนอกง่ะ มีไรม่ะ  มองก้อมองไปดิ  กล้าถ่ายกานเป่า  ด้านวุ้ยๆ  - -*)
163 มาแว้ว   ขึ้น  ไปเจอไอ้เดะสุทธิอีก คุยกานไป ส่วนต้นพี่ตาล มานไปคุยกะเดะศรี (ไม่รุ้จักกาน) ได้ไงว้า - -*
 
จบ Mat ... Ta ... Yat ... Trip
 
 
*  ดรีมเวอร์ ญ ควรใส่กางเกงขาสั้น เพราะจะสะดวกมากๆๆ  ไม่ควรใส่เสื้อกะกางเกงสีอ่อนๆ ถ้าคุนจาเปียกน้ำ
ลองนึกซิว้าคนมองจามีความทุกข์ขนาดไหนที่ได้มองเสื้อคุนเวลาเปียกน้ำ
ทางที่ดี ควรเอาเสื้อไปเปลี่ยน1ตัว กะกางเกงอีก1ตัว (กางเกงไม่ต้องก้อได้ แต่ควร เพราะมันจาชื่นมาก ตอนเปียก)
 
*  ไปดรีมเวอร์ควรทำตัวเป็นเด็ก ต้องทำตัวเข้ากับบันยากาศโดยรวมครับ  ( กริ้กๆๆๆๆ  ว้ากกกกกกก )
ถ้าทำเป็น........ ไม่เห็นหนุกเลย ไม่เห็นน่ากวนเลย ไม่เห็นมีไรเลย ไม่งั้น คุนไม่ต้องไปดรีมเวอร์ก้อได้ จบอารมณ์ ณ ปาตูบ้านเลยครับ!!!!
 
08/02/2007

*เรอ* >>> *ทัก*

 
 
 

รักเธอ

 

ศิลปิน : โต๋ ศักดิ์สิทธิ์
รักเธอ    โต๋ ศักดิ์สิทธิ์
 
 
 
 
เคยไหมบางทีถ้าเธอต้องการพูดอะไรออกไป

เคยไหมบางทีคำพูดมันไม่ยอมตรงกันกับใจ

ทั้งที่พยายามและไม่ว่าจะเตรียมตัวสักขนาดไหน



เหมือนฉันอย่างที่กำลังเผชิญหน้าความเป็นจริง

และถึงแม้ข้างในพยายามพูดออกไปให้หมดทุกสิ่ง อย่างที่ตั้งใจ



*แต่มันก็เหมือนเคย ไม่ว่าจะเปิดเผยสักเท่าไร

เมื่อต้องพูดคำนั้น เสียงฉันมันก็หายไป



**อ่านปากของฉันนะ ว่า...  ...

อยากจะพูดอีกครั้ง ว่า...  ...

และจะเป็นอย่างนี้ กับเธอไม่ว่านานสักเท่าไร

ไม่ต้องกลัวว่าฉันจะรักใคร

ไม่ต้องห่วงว่าฉัน เปลี่ยนหัวใจ

ฉันจะเป็นอย่างนี้ จะ... ... ตลอดไป



ฉันรู้ดีว่าบางทีมันก็ดูเหมือน น่ารำคาญ

แต่ฉันจะพยายามพูดออกไปให้หมดทุกสิ่ง ให้หมดทั้งหัวใจ





*,**



*,**



จะย้ำด้วยคำๆนี้ ว่ารักเธอ ไม่ยอมรักใคร
 
 
 
 
 
 
15/01/2007

เราคือ นศท. ลูกหลานของแผ่นดิน

 
เราก้อได้ไปเขาชนไก่มาแหละ  ตอนที่ฟังแค่ชื่อ มานก้อกลัวแล้ว ถึงเวลาของกรุแล้วหยอเนี่ย
ผลัดเราก้อเปงผลัดที่2 ปี2เค้าให้ไป3วัน2คืนเอง ( คำว่าเอง จิงๆแล้ว แม่ง 555 กรุอยากกลับบ้าน )
 
เช้าวันที่1 ก้อตื่น ตี3ครึ่ง นัดเจอเพื่อนๆกาน ตอนตี5 ผลปรากดว่า กรุไม่สาย
ก้อไปกัน  ถึงที่สวนเจ้าเชตุ ตรงสนามหลวงปามานตี5ครึ่ง  คนเยอะมาก เพราะมานมีทั้งปี2 กะปี3 เจือกไปวันเดียวกานไง
แล้วก้อนั่งซุยกานไปกะเพื่อนๆ เพื่อรอเวลารวมพล พอถึงเวลา แม่งก้อเรียก ใครเปงหัวหน้านายร้อย หัวหน้าหมวด ให้ออกมาด้านหน้า
อ้าวกรุหนิว้า กรุก้อออกไป แม่งให้เปง หัวหน้าหมวดเลย  พอถึงเวลา6.40 น. รถก้อออกจากสวนเจ้าเชตุ
แม่งไปอย่างกะ คณะผุ้ปฎิรุปการบริหารแผ่นดินในระบอบประชาธิปไตบ อันมีพระมหากษัตริย์ทรงเปงพระประมุข  ( เรื่องไม่จิง แต่เหมือนจิงๆ )
นั้งบนรถตั้ง3ชั่วโมง แต่ก้อยังดีที่มีเพื่อนนั่งด้วย รถที่นั่งจาเปงพวกหัวหน้าหมวด หัวหน้ากองร้อยหลายคน รร.ก้อมีไอ้ปอ นุ ฟลุต เทพ ปิลัน โก้ เยอะดีหวะ
ไปถึงนั้นก้อเจอศุนย์ เนี่ยเหรอ เขาชนไก่ แม่งน่ากลัวตรงไหนเนี่ย ( จิงๆตอนนั้น กรุก้อกลัว )
ไปถึงก้อให้รวมพล เช้คชื่อ จัดหมวดใหม่ กรุก้อได้เปงหัวหน้า หมวด2ร้อย1 ปอเปงหัวหน้าร้อยกรุ
วันแรกก้อฝึกเลยครับ แม่งให้ฟังไรไม่รุ้ เรื่องการจัดค่ายพักแรม ไอ้เราก้อง่วงจัด ไม่ฟังแม่งเลย
ฝึกวันแรกเส้จก้อปามาน5โมงเย้น ก้อกินข้าว ฟังครุฝึกบ่น แล้วก้ออาบน้าม เข้านอน ตอน3ทุ่ม
เต้นท์ที่นอนนั้น เปงเต้นท์ที่ไม่มีอารายปุเลย ต้องเอาผ้าใบบางๆปุเอง  เวลานอน ไม่ต้องพุดถึง เจ้บโคด หินเต้มๆ
ตี1 แม่งต้องตื่นมาเปงยาม อีก ตั้ง2 ชม. เราเปงตรงถนนง่ะ เลยนอนแม่งกลางถนนเลย สบายโคด แต่เย้นมากมาย หนาวแสรส
 
เช้าวันที่2 เห้ย หนาวๆๆ  พอพุดกะเพื่อน เห้ย มีไอ ขึ้นด้วยเว้ย
ตารางวันนี้ก้อมีการโผ การเข้าโจมตีเวลากลางวัน กะกลางคืน พรางหน้า วันนี้เปงวันที่เหนื่อยที่สุด ฝึกดึกด้วย ตอนเดินในป่ากลางคืนน่ากลัวโคด
กลับกองพันปามาน3ทุ่ม ก้ออาบน้ามนอน วันนี้กรุได้อาบน้ามนานหน่อย เพราะเค้าให้พวกหัวหน้าอาบน้ามตอน พวกคุนๆท่านๆนอนกาน สบายโคด
 
วันที่ 3  หนาวๆๆๆ วันนี้มีการฝึกการเดินหาข่าว ก้อเดินๆกาน แล้วก้อต้องเงียบด้วย แม่งให้พวกกรุไปที่ไหนไม่รุ้ แล้วบอกให้อยุ่ตอนนี้ไปก่อน
แล้วก้อปล่อยให้พวกกรุกลับไปกานเอง เวงกำๆๆ กรุก้อหลงดิ้ แต่มานก้อไม่หลงจนได้ เพราะหมวดกรุได้ทางที่ใกล้โคด จำทางวได้เว้ย เพราะทางที่มามานจามีขี้ม้าเยอะโคดๆ
แล้วก้อกองพัน รอรถกลับบ้าน รอนานมากๆ แล้วก้อกลับบ้านกาน ถึงกทม. ปามาน6โมง เมื่อยมากมาย
จิงๆมานมีเยอะก่านี้ แต่ขี้เกียดพิมด้วยแหละ
 
 
 ไปค่ายครั้งนี้ได้
 
*การเมาฝุ่น เพราะทุกวินาที จามีฝุ่นเข้าจมุกเราตลอดเวลา กลับมาได้ของฝากเปงฝุ่นปามาน2โล
*ได้เพื่อน เพื่อน รร. อื่นดีมากเลย ทั้งช่างไฟฟ้า อมาตยกุล ส่วนรุ่งอรุง แม่งไม่คุยกะพวกกรุเลย แทคแคร์กานดีมากมาย
*มือกรุเน่าเลย หน.หมวดแม่งต้องมาตักข้าวให้พวกคุนเมิงแดกกานอีก มือเน่า ร้อนด้วย บางคนมาด่ากรุอีก ว่าตักน้อย เมิงมาตักเองดิว่ะ ไอ้พวกเห้นแก่ตัวเอ้ย
*ได้รุ้ถึงการนอนกลางดิน(กรวด หิน แมลง) กินกลางทราย (โคดฝุ่น แดด)
*อาหารที่กิน อร่อยก่าที่คิดมากมาย
*อาหารที่หร่อยที่สุด คือ หวานเย้นใส่วุ้นมะพร้าว น้ามแดง ( ถ้วยหละ5บาทเอง )
*ไม่มีการลงโทษ ดีโคด เพราะเค้าใช้ระบบเพื่อนปกครองเพื่อน ซึ่งระบบนี้ใช้เปงปีแรกเลย
*ดำขึ้นมากมายโคดๆๆๆๆๆ โดยเฉพาะหน้า กะคอ  แสบด้วย
*เท้า เหม้นแบบสุดตีน
*กรุใช้ผ้าอนามัยเปงกะเค้าแย้ว ให้สอนได้น้า
*ไอ้คนที่ปาก้อนหินใส่หน.ร้อยกรุ กรุขอให้เมิงซวยๆๆๆ เหี้ยจิงๆ ไอ้พวก......
*มิตรภาพ ของ นศท.ลูกหลานของแผ่นดิน
 
01/01/2007

Ha[p]P"y N[e]w Ye[a]R*

หวาดดีปีใหม่ครับทุกคน

ก่อนอื่นต้องอวยพรก่อนเลยนะครับ

ขอให้ทุกคน มีความสุขความเจริญในชีวิต ในทุกๆ สิ่ง  ทุกๆอย่างเลยน้า

คิดไรทำไรก้อขอให้ได้มาแบบหมูๆ อู๊ดๆ เลย

ขอให้ทุกๆท่านมีสุขภาพร่างกายแข็งแรงน้า

 

ต่อไปก้อคือกานซุยแหละ ฮ่าๆๆ

คือว่า วันที่ 31 ธ.ค. 2549 ทางกลุ่มASเรา ก้อได้นัดกันไปเค้าดาวกาน

ตอนแรกกะจาไปที่สีลม แต่กลัวมานไม่ได้จัดงาน  ก้อเลยกะจาไปสยามพาราก้อนกาน

ตอนเช้าก้อตื่นซะเช้าเลย 9.30 น.  เช้าเป่าวะ

ก้อไปเดินสำเพ้ง ไปซื้อของ ก้อซื้อของให้จานด้วยแหละ 5 ชิ้น 5 คน

คือ เราซื้อ แบบของที่สามารถหนีบรุปได้ไง จาได้หนีบรุปห้อง 5/1 ปี 2549

คือ อยากจาให้จานเค้าจำรุ่นเราได้เว๊ย แล้วไม่อยากให้เค้าคิดแบบ

ไอ้ห้องคิง แม่งหยิ่ง ไม่มีน้ามจัย เห้นแก่ตัว กรุหละเกียดแบบเน้

ซึ่งห้องเราปีเน้มานไม่ช่ายไง จานบางคนยังบอกเลย ไอ้ห้องคิงปีเน้แม่งกวงติน ฮ่าๆๆ

กรุใช้เงินไป200ก่าๆวะ เดี๋ยวเพิกๆ ฮ่าๆๆ

แล้วกลับบ้าน สลบ ตื่นมา  เพราะเสียงทอสับ  แม่ง   คนจาหลับจานอน

ปากดว่า ปอโทรมา "เห้ย โปรแกรมเลิกดีก่ามั้ย เพราะมานมีระเบิดทั่วกรุงเทปเลย"

กรุก้อแบบ เมิงจาบร้าหยอ มานปีใหม่น้า ตาหลกๆ อีกแปป ไอ้ปั้ปก้อโทรมาอีก

"เห้ย ยกเลิกหมดนะเว๊ย ท่าทางสถานะกาน ไม่ค่อยจาดีวะ"

ส่วนไอ้นุทอมา กรุไม่ได้รับวะ เพราะตอนทอมา ป๊ากรุ กดวางไป ฮ่าๆๆ โทดทีๆ

ตอนแรกนึกว่าฝัน พอรุ้สึกตัวก้อ เปิดทีวีเลยครับ แม่งๆๆๆ เรื่องจิง  แสรส

ก้อเลย ได้เค้าดาวกานในเอม หนุกดีวะ

AS 11 คน ออนกาน ดิสเพสรุปเดียวกาน ชื่อเอมนำหน้าแบบเรียงกาน  เรียงในลิสเอมเลย

เท่โคดง่ะ ถ้าไม่เห้นนะ ก้อคือ  ไม่เห้น  จบ  ( ไม่ฮ่า  )

ง่วงนอนแหละครับ บะบายครับ มิสครับ

 

 
 
 
Aucune catégorie n'est active.